Jestem twoja

Niektóre książki mają dawać przyjemność. Ta ma dawać ciarki. „Jestem Twoja” to powieść, która nie prosi o uwagę – ona ją wymusza. Od pierwszych stron czujesz, że coś tu jest nie tak. Że ktoś patrzy. Że coś cię dotyka. Że to nie jest tylko fikcja. Bo nie jest. To historia, która zaczyna się tam, gdzie inne się kończą – na granicy cierpienia, pośród przemilczanych traum, związków pełnych przemocy i ciał, które pamiętają wszystko, choć umysł chciałby zapomnieć. To thriller psychologiczny o ludziach, którzy próbują żyć dalej, choć nie wiadomo, czy w ogóle jeszcze żyją. O kobietach, które przetrwały piekło – i mężczyznach, którzy potrafią je zbudować z pozorną czułością. Każda scena pulsuje napięciem. Dialogi są naturalne, ostre i błyskotliwe. Humor – czarny, ironiczny, potrzebny jak tlen. Sceny erotyczne? Owszem – ale nie dla podniecenia, tylko po to, by pokazać, czym jest intymność w świecie pełnym kontroli, manipulacji i potrzeby bliskości.