Soldatenschicksale

„W szkole uczymy się, że wojna to coś złego. Od defenestracji praskiej po zamach na arcyksięcia w Sarajewie – wojna zawsze oznacza przemoc. Słyszymy o napięciach politycznych, śmiałych kampaniach wojskowych i wyczerpujących bitwach na wyniszczenie. Wszystko to poparte liczbami tak ogromnymi i abstrakcyjnymi, że wydają się niemal nierealne: 17 milionów zabitych tylko w czasie I wojny światowej. Gdy dym prochowy opada nad polem bitwy, pozostają tylko martwi – którzy przestają być postrzegani jako ludzie. Ale kim był człowiek leżący zastrzelony w leju po pocisku? Kim był niespełna siedemnastoletni chłopak, który udusił się w ziemiance po trafieniu miną, krzycząc za matką? Kim był sierżant, kadet, saper – zwykły żołnierz, który w ciągu kilku sekund stracił życie i tożsamość? Pojedynczy los, tak mały w cieniu „większej całości”, że wydaje się ledwie wart zapamiętania. Właśnie tutaj zaczyna się „Soldatenschicksale” (= „Losy żołnierzy”). Od amerykańskich lądowań na froncie zachodnim, przez bezlitosną wojnę zimową na wschodzie, po bitwy nad i pod powierzchnią Morza Północnego – chodzi o ludzi. O głosy. O historie, które są zagrożone zapomnieniem. „Soldatenschicksale” łączy zrewidowane wersje „Yankee Division” (2022), „Der Füsilier” (2023) i „U-Bootsmann” (2023), a także dwa zupełnie nowe utwory tworzące „Skagerrak”. Skagerrak. Największa bitwa morska I wojny światowej. Po latach zbrojeń morskich między Cesarstwem Niemieckim a Wielką Brytanią stało się nieuniknione: 31 maja 1916 roku dwie potęgi zderzają się. W utworach „Z-Vor!” i „Heizer Tenner” opowiedziano o zatonięciu lekkiego krążownika SMS WIESBADEN – z perspektywy sygnalisty okrętowego i palacza głęboko w maszynowni. Artyleria. Ogień. Ryk maszyn. A w samym środku: dwóch ludzi, uwikłanych w historię, której nikt nie przeżyje.”