Modernizacje widzenia. Władysław Heinrich, Wacław Berent a drogi rozwoju polskiej psychologii doświadczalnej

Praca ma charakter interdyscyplinarny, łącząc perspektywy historii literatury, psychologii, filozofii i nauki. Autorka podejmuje próbę rekonstrukcji kulturowego modelu „widzenia” obecnego w polskiej literaturze modernistycznej, zakorzenionego w psychologii eksperymentalnej i filozofii empiriokrytycznej. Centralnym przedmiotem analizy jest powieść Ozimina autorstwa Wacława Berenta, interpretowana na tle rozwoju psychologii eksperymentalnej zapoczątkowanej przez Wilhelma Wundta. Ważnym kontekstem jest także działalność Władysława Heinricha, który rozwijał te idee na gruncie polskim.