Ptaki Doliny Biebrzy. 55 opowieści o ptakach. Subiektywny przewodnik dla biebrzniętych ptasiarzy (i nie tylko) zakochanych w krainie Biebrzy

Dolina Biebrzy, wciąż naturalna i unikalna, zdobyła sławę przede wszystkim dzięki ptakom. Okazało się bowiem, że stanowi jedną z najcenniejszych ostoi ptaków lęgowych i przelotnych w Europie, o czym wieść rozeszła się daleko poza nasz kontynent. Zwabiony tym bogactwem, a zarazem szansą, by znaleźć się wśród dzikiej przyrody w środku zindustrializowanej Europy, wyruszyłem wraz z braćmi ponad 50 lat temu na tę ziemię obiecaną z zamiarem przedstawienia w albumie najciekawszych ptasich postaci.

Przybyliśmy i zostaliśmy. Dzięki temu miałem możność podpatrywania zmian, jakim nieuchronnie poddawana była tutejsza skrzydlata fauna. W tej książce prezentuję wszystkie charakterystyczne gatunki ptaków, jakie dziś tworzą tutejszą ornitofaunę – zarówno te, które zawsze tu żyły, te, które ostatnio przybyły, czy wreszcie te, które – niestety – musieliśmy pożegnać lub pożegnamy wkrótce. Tym ostatnim poświęcam szczególną uwagę, bo po to tu (między innymi) ponad pół wieku temu przybyliśmy: aby jeszcze zdążyć je uchwycić aparatem i zaprezentować szerokiemu światu.

TOMASZ KŁOSOWSKI

FRAGMENT:
„Doktor Andrzej Kruszewicz, dyrektor warszawskiego zoo i współtwórca działającego tam Ptasiego Azylu, zawiadomił mnie kiedyś, że trafił do niego kontuzjowany bąk, mogę więc go sobie pooglądać czy sfotografować. Gdy zaszedłem tam, doktora akurat nie było, za to w kącie jednej z sal zastałem urządzony tam niewielki płotek trzcinowy – zapewne dla tego skrzydlatego pensjonariusza. Ale go tam nie było, choć obok stała tabliczka informacyjna, że oto przed wami rzadka czapla bąk. Po kilkunastu minutach nadszedł doktor i rzucił pytanie: „Jak tam, podoba ci się?”. „Co, te trzciny?” – zapytałem nieco zawiedziony. Na to wskazał mi jedno miejsce wśród trzcin i kazał się skupić. Teraz dopiero łuski spadły mi z oczu. Kilka sąsiadujących ze sobą trzcin zmieniło się dla moich oczu w smukłą, do niemożliwości wyciągniętą w górę ptasią postać. Jednocześnie trochę przykro zrobiło mi się na myśl, że ten władca bezkresnych trzcinowisk miałby spędzać życie w takim kącie pośród kilkudziesięciu badyli. „Co zrobisz z tym bąkiem?” – zapytałem ostrożnie Andrzeja, „Puszczę go!” – oznajmił z całą powagą.
I puścił”.

O AUTORZE:
Tomasz Kłosowski (ur. 1949 r.), dziennikarz i fotograf, umknął z cywilizowanego świata, także z uczelnianych ław, w dzikie bagna Biebrzy, by podpatrywać i fotografować przyrodę. Tu zdziczał, ale z czasem zdobyte doświadczenia i wiedza pozwoliły mu wrócić na łono cywilizacji. Zaczął bowiem pisać artykuły, książki o przyrodzie, występować w radiu i telewizji. Prowadził programy, takie jak „Zwierzozbliżenia”, „Naturomania”, „Dzika Polska”, „Tańczący z naturą” czy ostatnio „Gawędy Kłosowskiego”. Jest autorem wielu przyrodniczych albumów i książek, w tym trzech, wydanych nakładem wydawnictwa Paśny Buriat, napisanych wspólnie z bratem, Grzegorzem Kłosowskim: Bracia mniejsi i więksi. Opowieści o mieszkańcach z krainy Biebrzy i nie tylko (2022), Biebrza. Opowieści o rzece, mokradłach, olsach i grądzikach, leśnych duktach i wspaniałej Carskiej Drodze, a także o życiu zwierząt i biebrzniętych ludzi na bagnie, które wciąga tak, że już nie pójdziesz dalej (2023) oraz Narew. Opowieści o niepokornej rzece (2025).

BOHATEROWIE OPOWIEŚCI (W KOLEJNOŚCI WYSTĘPOWANIA NA KARTACH TEJ KSIĄŻKI):